Boynuna hüzün kolyesini takmışsa

Ve kulagında küpesiyse bütün aşkları

Hangi penceresinden güneş doğacak ?

Bitti artık mum ışığından suni aydınlıklar

Gökyüzünün en derinlerinde kanat cırpan yalnız kuşlar gibi,

Gece yarıları başıboş dolaşan sokak köpekleri gibi

Acıma umudu serpmişim

Yokolmaya yüz tutmuş benliğime

Her akşam üstü ellerime, ayaklarıma dolaşan yalnızlığıma,

gözyaşlarıma son vermişim,

Kışlarıma baharı getirmişim.

Artık kaldırım taşlarını saymak yok başıboş sokakların..

Nefesini içime çektiğim sevgilinin

teselli dokunuşlarına açmışım

umut kapılarını..

Bir bakmışım gözyaşlarım dinmiş,

Sönmüş mumlarım,

Doğmuş güneşim...